Eksploatacja

To zależy od samochodu, sposobu jego użytkowania, obciążenia, wielkości opon, a także od preferencji kierowcy i pasażerów (jazda ekonomiczna lub wygodna).

Każdy producent podaje zalecane ciśnienie w oponach. Najczęściej w samochodach osobowych jest ono pomiędzy 1,8 i 2,2 bara. Dla samochodów terenowych czy typu SUV, z uwagi na większe obciążenie, zaleca się ciśnienie wyższe o 0,5 – 0,8 bara. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że zalecanie ciśnienie w przednich i tylnych oponach może nieco się różnić.

Ciśnienie opony wpływa przede wszystkim na jej żywotność. Zbyt wysokie ciśnienie powoduje nadmierne zużywanie się bieżnika w części środkowej opony. Natomiast przy zbyt niskim ciśnieniu szybciej zużywa się bieżnik na zewnątrz opony oraz pojawia się ciemniejszy pas na całym obwodzie, który jest skutkiem przegrzania nadmiernie uginającej się opony.

Zalecane przez producentów ciśnienie jest zwykle najlepsze i warto się do tego zalecenia stosować. Jednak zdarza się, że nie jest ono optymalne w konkretnym przypadku. Zwiększenie ciśnienia spowoduje mniejsze tarcie opon, przez co zmniejszy się lekko zużycie paliwa. Z drugiej strony opony staną się twardsze, co wpłynie negatywnie na komfort jazdy.

Ciśnienie powinno być dostosowane do obciążenia samochodu. W przypadku pełnego załadowania samochodu lub jeżeli samochód ciągnie przyczepę czy holuje inny pojazd warto zwiększyć ciśnienie w oponach, szczególnie tylnych. Jednak nie wolno przekraczać maksymalnego ciśnienia, które podane jest na każdej oponie. Użycie większego ciśnienia wpłynie na bezpieczeństwo, gdyż zwiększy się ryzyko zniszczenia opony w przypadku napotkania nierówności na drodze.

Każda opona powoli traci powietrze (do 0,03 bara w ciągu miesiąca). Dlatego należy regularnie sprawdzać ciśnienie w oponach, najlepiej co miesiąc oraz przed każdą dłuższą podróżą. Warto pamiętać również o kole zapasowym. Jeżeli spadek ciśnienia następuje szybciej, prawdopodobnie oznacza to, że jest nieszczelność między felgą i oponą.

Ciśnienie powinno być sprawdzane przy zimnych oponach, najlepiej rano. Jazda sprawia, że opony nagrzewają się a ciśnienie powietrza rośnie. Sprawdzając ciśnienie natychmiast po zakończonej jeździe przy nagrzanych oponach ciśnienie będzie zawyżone o kilka dziesiątych bara.

Na ciśnienie w oponach wpływ ma także temperatura otoczenia. Wysoka temperatura podnosi ciśnienie a niska je obniża. Dlatego też zimą można nieco dopompować opony aby zrekompensować spadek ciśnienia.

Niekoniecznie. Zdarza się, że piszczenie hamulców jest naturalne, np. gdy klocki hamulcowe w przednich hamulcach wykonane są częściowo z metalu. Są wówczas twardsze i mogą powodować pisk. Taki dźwięk nie wpływa na efektywność hamowania i nie stanowi problemu. Można go jednak wyeliminować na kilka sposobów.

Pisk hamulców wywołany jest drganiami pomiędzy klockami, tarczami i zaciskami hamulcowymi. Dźwięk klocków można zmniejszyć lub wyeliminować instalując specjalne nakładki tłumiące hałas (są to cienkie samoprzylepne paski) z tyłu klocków lub stosując mieszankę tłumiącą hałas z tyłu klocków. Ponadto można wypolerować tarcze hamulcowe. Ostatecznie można po prostu wymienić klocki.

Niektóre klocki hamulcowe produkowane częściowo z metalu są głośniejsze z powodu składników użytych do wytworzenia materiału trącego. Paradoksalnie tańsze klocki są często cichsze niż te oryginalne. Wynika to z faktu, że tańsze są wytworzone z bardziej miękkiego materiału, który szybciej się zużywa. Z tego też powodu nie są zalecane. Oryginalne klocki również z reguły nie powinny powodować pisku, o ile są własciwie zamontowane a dodatkowo mają dłuższą trwałość oraz są bardziej efektywne.

Trzeba jednak zaznaczyć, że pisk może także oznaczać faktyczne problemy z hamulcami. Najczęściej są to zużyte tarcze hamulcowe, luźne klocki, brak izolatorów klocków hamulcowych lub skorodowane zaciski. W takim wypadku raczej należy wybrać się do mechanika.

Drgania przy wyższych prędkościach są zwykle spowodowane złym wyważeniem kół lub pogiętymi felgami.

Pierwszą rzeczą, którą powinniśmy zrobić w takim wypadku jest sprawdzenie, czy koło jest proste. W tym celu należy podnieść samochód lewarkiem i po kolei sprawdzać koła kręcąc nimi ręką (samochód musi być na luzie). Jeżeli zauważysz jakieś nierówności w obrocie koła podczas kręcenia, oznacza to skrzywienie i prawdopodobnie koło to należy wymienić.

UWAGA: Chociaż niektórzy mechanicy twierdzą, że mogą wyprostować skrzywione koła, taka operacja jest ryzykowna, szczególnie w przypadku felg aluminiowych. Wymiana jest najbezpieczniejszym rozwiązaniem (choć drogim).

Jeśli nie widzisz żadnych skrzywień w obrocie koła, nie koniecznie oznacza to, że koło jest proste. Małe skrzywienia, których człowiek nie dostrzega, również mogą powodować drgania. Już od ok. 0,2 cm odchylenia może spowodować wyczuwalne drgania. Do takiego pomiaru służą specjalne mierniki odległości.

Jeśli koła zdają się być proste, najlepiej sprawdzić wyważenie przednich kół (i ew. ponownie wyważyć). Jeśli nadal wyczuwasz drgania, może to być spowodowane wadliwą konstrukcją opony. Inne możliwe przyczyny to luźne lub niewłaściwie dopasowane łożyska albo niewystarczające dopasowanie rolek czy zużyte amortyzatory.

Tarcza hamulcowa musi być wymieniona jeśli jej grubość jest równa lub mniejsza od wartości granicznej ustalonej w specyfikacji producenta (zwykle grubość ta oznaczona jest na samej tarczy hamulcowej). Wymiana tarczy niezbędna jest również w przypadku, gdy nie da się przetoczyć tarczy bez przekroczenia limitu grubości. Wymianę tarcz zaleca się również w przypadku uszkodzeń, większych zgrubień lub wcześniejszym toczeniu spowodowanym deformacją tarczy.

Bęben musi być wymieniony jeżeli jego wewnętrzna średnica przekracza wartość graniczną wyznaczona w specyfikacji (zwykle na bębnie ta wartość jest oznaczona). Wymiana bębna niezbędna jest również wtedy, gdy nie da się go przetoczyć bez przekroczenia wartości granicznej. Wymianę zaleca się również w przypadku poważnych uszkodzeń lub zniekształceń.

Są dwie szkoły na ten temat.
Rekomendowana przez większość producentów zamiana opon zakłada przekładanie ich na inną pozycję co jakiś czas. Dzięki temu opony zużywają się bardziej równomiernie i nie powstają na nich miejscowe zużycia. Zamianę opon z przodu na tył i odwrotnie zaleca się co 10.000 – 15.000 km.

W samochodach z napędem na przednią oś przednie koła mają tendencję do ścierania się znacznie szybciej niż tylne. Po 80 000 – 100 000 km przednie opony mogą być zupełnie starte, podczas gdy te z tyłu mogą mieć połowę lub nawet więcej bieżnika. Zamieniając opony z tyłu na przód lub z lewej strony na prawą powodują, że opony ścierają się w różnych miejscach i bardziej równomiernie, przez co żywotność całego kompletu opon jest znacznie większa. Opony przednie, które wytrzymałyby 80 000 – 100 000 km mogą teraz wytrzymać 120 000 – 130 000km. Z drugiej jednak strony długość życia tylnych opon spada analogicznie.

Są też fachowcy, którzy twierdzą, że zmiana opon to strata czasu. Argumentują przy tym, że w samochodach z napędem na przód, lepiej jest zmieniać przednie opony na nowe, kiedy się zużyją i pozostawić tylne opony w spokoju – szczególnie, gdy robisz dużo kilometrów i chcesz zachować samochód w dobrej kondycji. Tylne opony prawdopodobnie przetrwają mniej więcej tyle, co 2 zestawy przednich opon. Dzięki temu przy długim użytkowaniu ostatecznie kupisz tyle samo opon (albo nawet mniej) jak w przypadku zamiany opon. Zaoszczędzisz przy tym pieniądze i czas na zamianę opon.

Ten argument nie działa jednak w przypadku opon o niskim profilu, które mają tendencję do ścierania się po bokach, gdy zostawiane są w tym samym miejscu przez długi czas.

Dla samochodów z napędem na tył i ciężarówek, zalecana zamiana opon polega na przeniesieniu przednich opon na przeciwległe miejsca na tylnej osi, a tylnych opon na te same miejsca na przedzie.

Dla samochodów z napędem na przód zamiana opon polega na przeniesieniu przednich opon na te same miejsca na tylnej osi, a tylnych opon na przeciwległe miejsca na przedzie. Jeżeli Twój samochód ma “kierunkowe” opony (małe strzałki, albo trójkąty wskazujące kierunek obrotu), nie wolno zamieniać kół z jednej strony na drugą. Mogą jednak być zamieniane z przodu na tył i odwrotnie. Jeżeli przednie i tylne opony mają inny rozmiar, zamiana kół jest oczywiście wykluczona.

Być może tak, być może nie. Jedynym sposobem upewnienia się, co jest nie tak, jest:

1. Weryfikacja zdolności akumulatora do utrzymania ładunku
2. Sprawdzenie, czy system ładujący funkcjonuje prawidłowo
3. Jeśli akumulator i ładowanie działa, sprawdzenie czy gdzieś energia nie „ucieka” z akumulatora, gdy samochód jest wyłączony

Jak to zrobić?

Jednym ze sposobów sprawdzenia akumulatora jest naładowanie go, pozostawienie go na cały dzień z odłączonymi kablami. Jeżeli akumulator się nie rozładuje samoczynnie, wtedy najprawdopodobniej jest w porządku, a problem leży w systemie ładowania lub w okablowaniu. Aby zobaczyć, czy system ładowania działa właściwie, uruchom silnik i włącz światła. Jeśli światła są przyciemnione, sugeruje to, że światła wyładowują akumulator i że mało albo wcale energii dostarczane jest przez alternator. Jeśli światła są jaśniejsze, gdy dodasz gazu, oznacza to, że alternator wytwarza energię bieżącą, ale nie wystarczająco dużo, żeby odpowiednio ładować akumulator. Jeżeli światła mają normalną jasność i nie zmieniają intensywności świecenia wraz z dodawaniem gazu, twój system ładowania działa normalnie.

Możesz także sprawdzić system ładowania podłączając kable woltomierza do akumulatora. Gdy silnik zostanie uruchomiony, napięcie elektryczne powinno skoczyć do wartości ok. 14.5 lub wyższej. Jeśli odczyt się nie zmienia lub podnosi mniej niż o wolta, istnieje problem z ładowaniem i wymaga on dalszej diagnozy.

Jeśli akumulator i system ładowania zdaje się pracować normalnie, jedyną rzeczą, która ci pozostaje do sprawdzenia jest system elektryki. Jeśli akumulator się rozładowuje przez noc lub gdy samochód stoi przez kilka dni, znaczy to, że coś pobiera prąd, podczas gdy zapłon jest wyłączony. Może to być światło w bagażniku, nie wyłączająca się samoczynnie zapalniczka, zepsuty przekaźnik pompy paliwowej lub inny przekaźnik powodujący pobieranie prądu albo odmrażacz tylnej szyby, który się nie wyłącza albo po prostu zwarcie w radiu lub innym urządzeniu elektrycznym. Każdy samochód pobiera nieco prądu z akumulatora, gdy jest wyłączony. Jest to minimalna ilość potrzebna do podtrzymania zegara, ustawień radia czy alarmu.

Znalezienie przyczyny może być czasochłonne, ale dzięki temu nawet, jeśli nie uda ci się samodzielnie naprawić usterki, lepiej poznasz swój samochód i zminimalizujesz ryzyko oszukania przez mechanika, który za tę usterkę się zabierze.

Może być kilka tego powodów:

1. Niski poziom płynu chłodzącego. System klimatyzacji potrzebuje odpowiedniego poziomu płynu chłodzącego do sprawnego działania. Jeżeli jest zbyt niski klimatyzacja nie działa efektywnie i przez to nie chłodzi tak mocno jak powinna.
2. Zabrudzony skraplacz. Skraplacz to wymiennik ciepła zamontowany z przodu chłodnicy. Schładza sprężone opary płynu chłodzącego w celu skroplenia. Jeżeli skraplacz jest zabrudzony na przykład liśćmi, owadami czy kamieniami wówczas przepływ powietrza jest zakłócony i chłodzenie może być ograniczone. Oczyszczenie skraplacza powinno rozwiązać problem.
3. Niedziałający wentylator. Skraplacz często ma zamontowany elektryczny wentylator, który powinien być włączony cały czas gdy włączona jest klimatyzacja. Może zdarzyć się, że silnik wentylatora jest uszkodzony. Wtedy wentylator nie będzie działał, przez co chłodzenie będzie zaburzone
4. Zanieczyszczenie powietrzem lub wilgocią. Płyn chłodzący spełnia swoje zadanie pod warunkiem, że nie jest zanieczyszczony powietrzem lub wilgocią. Powietrze zmniejsza efektywność chłodzenia. Natomiast wilgoć może zamarzać i tworzyć grudki lodu, które blokują przewody. Powietrze czy wilgoć w płynie chłodzącym mogą być wynikiem nieszczelnego systemu chłodzenia. Mogą się również pojawić, jeżeli przed wymianą płynu chłodzącego system nie został wyczyszczony
5. Niedrożność przewodów. Różne zanieczyszczenia takie jak kamyki czy rdza mogą blokować przewody lub zawory, przez które płyn chłodzący dostaje się do parownika. Wówczas przepływ płynu jest utrudniony i tym samym klimatyzacja nie chłodzi dostatecznie.
6. Inne problemy. Poza opisanymi tutaj najczęstszymi problemami mogą wystąpić również bardziej złożone usterki w systemie klimatyzacji. W takim wypadku niezbędna jest wizyta w specjalistycznym warsztacie (znajdziesz go na naszych stronach).